Hello Again

ဒီေန႕ေတာ့ဘာရယ္မဟုတ္ ပစ္ထားတာၾကာျပီျဖစ္တဲ့ ကိုယ့္blog ေလးဘက္ေျခဦးလွည့္ရင္း ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့ blogger ေတြထဲဝင္ေမႊေႏွာက္မိတယ္။ဆရာမေမျငိမ္းရဲ့ ေနာက္ဆုံးေရးထားတဲ့ "ခ်စ္ရသူေတြကို လြမ္းေမာခဲ့ရေသာ တကၠသိုလ္ေႏြညမ်ား" ၊ မမိုးေငြ့ရဲ့ "black sky"၊ ေမာင္မ်ိဳး ရဲ့ "အဘ" အေၾကာင္းေလးေတြ ဖတ္ျပီး စိတ္အဆာေျပသြား။
အမသက္ေဝ ကိုေတာ့ ဖဘမွာ ေဖာလိုလုပ္ထားေတာ့ သိပ္ေတာ္တဲ့ သားေလးရဲ့ေမေမသက္ရဲ့ စာေတြေတာ့ သိပ္မစိမ္း။ က်မႏွစ္သက္တဲ့ blogger ကိုညီလင္းသစ္တေယာက္ေတာ့ ေပ်ာက္ေနတုန္း။

ဖဘမွာ စာေရးေကာင္းတဲ့သူေတြရွိေပမဲ့ blogေလာက္မျဖဴစင္ဘူးလို႕ တခါတခါေတြးမိတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ.. ဖဘမွာ like တာ ၊ share တာ ၊ commentေရးတာ တခါတေလ ေဘာ္ဒါအကန္႕ေတြပါတာသိေနတာကိုး။ blogမွာေတာ့ ကိုယ့္သူမသိ သူ႕ကိုယ္မသိဆိုေတာ့ ကိုယ္ၾကိဳၾကား ၾကိဳၾကားရတဲ့ comment ေလးေတြဆိုတစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ျပီး ၾကည္ႏူးေနေရာ။ ျပီးခဲ့တဲ့ ၂ႏွစ္မွာ လူမႈေရး၊ စီးပြါးေရး ဘာေတြရွုတ္ေနမွန္း မသိတာနဲ႕ပဲ စိတ္ထဲေပၚလာသမွ်ကို  ဖဘမွာstatus ေကာက္တင္လိုက္ ကိုယ့္ဘာကိုယ္ျမိဳခ်လိုက္နဲ႕ပဲ blogဘက္ကိုမေရာက္ျဖစ္ဘူး။ အခုေတာ့ ျပန္ေရးခ်င္စိတ္ေပၚလာလို႕ စိတ္ထဲခံစားရသမွ်ေရးဖို႕ ျပန္လာပါအံုးမယ္ လို႕။

ေနာက္က်ေနေသာ အိတ္တလုံး (တဂ္ပို႔စ္)

တခါမွတဂ္ပို႔စ္ကိုမေရးဖူးပါဘူး။ မမသက္ေဝက အိတ္ေမွာက္ဖာသြန္ ႏွစ္ဆယ့္ခြန္ဆိုျပီး ေရးေဖာ္ေရးဖက္အားလုံးကိုတဂ္ပါတယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ။ ခုမွ စာစေရးျပီး ကိုယ့္ဘာကိုယ္ အတင္း စီနီယာအကို အမေတြရဲ့ စာေရးေဖာ္လုပ္ပလိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သိတယ္မွတ္လား။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ငါ့အိတ္က ဒီအမေလာက္ မမ်ားပါဘူးေပါ့။ ေရးစရာမွရွိပါ့မလားလို႕ ေတြးေတာင္ပူလိုက္ေသး။ ဒါေပမဲ့ေပါ့ေလ...

ပိုက္ဆံအိတ္ထဲမွာ
-တထြာခန္႕ရွည္ျပီး ၁လက္မခန္႕ထူေသာ မိန္းခေလးကိုင္ အညိဳေရာင္သားေရ ပိုက္ဆံအိတ္တလုံး။ ပိုက္ဆံအိတ္ထူေနတာ အားလုံးထင္ေနၾကတဲ့အတိုင္း ပိုက္ပိုက္ေတြမဟုတ္ပါဘူး။ ဘဏ္ကဒ္၊ ခရက္ဒစ္ကဒ္၊  စကၤာပူပီအာကဒ္၊ အိမ္နားကmallမွာ ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္လို၊ ဆပ္ျပာရည္လိုမ်ိဳး တခုခုလိုရင္အလြယ္တကူ ေျပးဝယ္ေနၾက "watson"ကဒ္နဲ႕ ဖိနပ္ျမင္မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ဝယ္ျဖစ္လြန္းလို႕ မျဖစ္မေနထည့္ထားတဲ့ "Charles & Keith"က ကဒ္အမဲေလး။ ေနာက္ျပီး ပိုက္ဆံအိတ္ေနာက္က အကန္႕ထဲမွာ ပလက္စတစ္ အိတ္ေသးေသးေလးနဲ႕ ထည့္ထားတဲ့ ရုပ္ဆိုးဆိုးနဲ႕ Passport ပံုတခ်ိဳ႕( ခရီးသြားလို႕ visa ေလွ်ာက္ရင္ ရုပ္ဆိုးပံုေတြထပ္ျပီး မ႐ိုက္ရေစရန္ ) ပိုက္ဆံဆိုလို႕ ၁၀တန္ တခ်ိဳ႕ရယ္၊ ျမန္မာျပည္ျပန္တုံးကLuckရႊင္တယ္ဆိုျပီး သူမ်ားေပးထားတဲ့ ၅၀၀၀တန္ တရြက္ရယ္ ဒါပဲရွိတယ္။ ဘာေတြမွန္းမသိ ေခါက္သိမ္းထားတဲ့ စာရြက္ေတြကို ဘယ္သူမွမျမင္ခင္ လႊင့္ပစ္လိုက္သည္။
-ခ်ည္ထည္ အမည္းနဲ႕ခရမ္းစပ္ထားတဲ့ ျမန္မာျပည္ျဖစ္ေနာက္ထပ္ ပိုက္ဆံအိတ္တလုံး။ဒီအိတ္ကို အမ်ားအားျဖစ္ ရုံးကေန ေန႕လည္စာထြက္စားတဲ့အခါသုံးပါတယ္။အထဲမွာ ၁၀တန္ တခ်ိဳ႕၊၂က်ပ္တန္ တခ်ိဳ႕ နဲ႕ ခ်မ္းသာသမွ် အေႂကြ ေတြပါ။ က်မက တက်ပ္နဲ႕ျပား၅၀ အေႂကြကိုစုဘူးထဲထည့္ပါတယ္။ စုဘူးသုံးတဲ့ အေၾကာင္းရင္းက အေႂကြေတြက ေလးလို႕ပါ။ေနာက္တခုက စုဘူးေဖာက္ရင္ ၁၀၀မ်ိဳး ၂၀၀မ်ိဳးပိုက္ဆံထြက္လာတာဆိုေတာ့ shopping လုပ္ဖို႕ အပိုရတာေပါ့။ဟုတ္ဘူးလား။ ဒီထဲမွာေနာက္ထပ္ေတြ႕တာ ဘယ္ေတာ့မွ မသုံးျဖစ္တဲ့ ကလစ္အေသးတခု၊ Challenger ကအလကားရထားတဲ့ ပန္းေရာင္ 8G thump drive တခု။
-ရာသီမရွိပဲ ေနပူလိုက္၊ မိုးရြာလိုက္ျဖစ္ေနတဲ့ ဒီႏိုင္ငံမွာ ထီးမယူဘဲ ေနပူၾကီးထဲေလွ်ာက္သြားလို႕ အပူရွပ္လိုက္၊ မိုးရြာထဲျဖတ္ေျပးလို႕အေအးပတ္လိုက္ျဖစ္ေနတဲ့ က်မကိုမၾကည့္ရက္လို႕ သူငယ္ခ်င္းအေမဝယ္ေပးသြားတဲ့ သရက္သီးတံဆိပ္ ပန္းေရာင္ထီးတေခ်ာင္း။
-ရုံးထဲဝင္ဖို႕ ကဒ္။
-ရထား၊ ကားစီးဖို႕ EZ link ကဒ္။

-အနက္ေရာင္မွန္ဝိုင္းေလးတခု၊ အဆီစုပ္စကၠဴ တထုတ္၊ Macက မ်က္ႏွာလိမ္း  ေပါင္ဒါတဗူး ၊ ႏွုတ္ခမ္းနီ ၃ေတာင့္က ကိုယ္အပူခ်ိန္ကိုလိုက္ျပီး အေရာင္ေျပာင္းတယ္လို႕ ေၾကျငာတဲ့ အဆီတမ်ိဳး၊ လက္ေဆာင္ရျပီး က်မနဲ႕သိပ္မလိုက္ေပမဲ့ ဆိုးျဖစ္ေနတဲ့ ပန္းေရာင္ တေတာင့္၊ လိေမာ္ေရာင္ ေနာက္ထပ္တေတာင့္ (တခါမွ ရုံးမွာထုတ္မဆိုးျဖစ္၊ ဘာေၾကာင့္သယ္ေနမွန္းမသိ)
-Evelyn Crabtree Hand cream တေတာင့္ နဲ႕ အစုံသုံး လိုးရွင္းတဘူး။ (ဒါလဲ ေတာ္႐ံုထုတ္မလိမ္းျဖစ္)
-ေရေမႊးအဆီပုလင္းေသးေသးေလးတခု၊ မွတ္မွတ္ရရ Arab Stက ဝယ္လာတာ၊ နည္းနည္းသုံးျပီး အနံ႕အရမ္းခ်ိဳအီလို႕ အခုမၾကိဳက္ေတာ့။
-ခင္ပြန္းၾကီးဆယ္ပါး ကန္ေတာ့နည္း စာရြက္နဲ႕ ရုံးသြားရုံးျပန္လမ္းမွာရြတ္ဖို႕ ရည္ရြယ္ျပီးထည့္ထားတဲ့ ပရိတ္ၾကီးဆယ့္တသုတ္ ျမန္မာျပန္ (အေမကေတာ့ေျပာတယ္. ဘုရားစာအုပ္ေလးပါတာေတာ့ မဆိုးပါဘူးတဲ့။ သူ႕သမီး အျမဲမရြတ္ျဖစ္တာ သိပံုေတာ့ရသား)
-Pasco ပန္းေရာင္ - သုံးေနဆဲ tissue တထုတ္။
-Menthol တေတာင့္။
-Ibanking remote တစ္ခု။
-ဟိုေန႕ကမွ ေအာက္ျပဳတ္က်ျပီးေၾကသြားတဲ့ မွန္နဲ႕ရုပ္ဆိုးေနတဲ့ iphoneေလးနဲ႕ ျဖစ္သလိုထည့္ထားတဲ့ နားက်ပ္။
-ebook ေတြနဲ႕ သီခ်င္းေတြထည့္ထားတဲ့ အဖုံးအနီနဲ႕ Ipadေလး။

-ေဘာပင္ ၂ေခ်ာင္း၊ တေခ်ာင္းက မီးထြန္းဖို႕ (ဟီး စတာ)။ တေခ်ာင္းက အျပာေရာင္ ေဘာပင္ေသးေသးေလး။ ပုလဲ သရဖူေလးပါလို႕ ဒီဇိုင္းေလးခ်စ္လို႕ ထည့္ထားတာ၊ ေရးလို႕ကေတာ့ မေကာင္း။ ဒီေတာ့ေရးေကာင္းတဲ့ Uni ball ေနာက္ထပ္ အနက္ေရာင္တေခ်ာင္းထပ္ထည့္။
-ရွိသမွ် ေသာ့ေတြတြဲထားတဲ့ ေသာ့တြဲတခု။

ဒါကေတာ့ ေန႕စဥ္က်မ အိတ္ထဲမွာပါေနက်ေတြပါ။ သြားမည့္ေနရာနဲ႕ အခ်ိန္ကိုလိုက္ျပီး တခါတေလ အိတ္ထဲမွာ ပုဝါလဲပါ၊ cameraလဲပါနဲ႕ က်မကေတာ့ အိတ္ၾကီးၾကီးကိုင္ျပီး ၾကံုသလိုကို ပစ္ထည့္ေနေတာ့တာ။  ေနမေကာင္းပဲ ရုံးသြားတဲ့ရက္ေတြဆို Raffle Medical ေဆးအိတ္ေလးေတာင္ပါေသး။ အိတ္ထဲမွာရွိတာေတြခ်ေရးျပီးေတာ့ "ငါ့အိတ္က ဒီအမေလာက္ မမ်ားပါဘူး" လို႕  အရင္ကေတြးမိတာ ျပန္ေတြးမိေတာ့ အသံထြက္ေအာင္ေတာင္ရီမိေသးတယ္။ ျပီးေတာ့ က်မအိတ္က သူမ်ားေတြလို ပစၥည္းေတြက သူ့အမ်ိဳးအစားနဲ႕သူ သပ္သပ္ရပ္ရပ္၊စီစီရီရီထည့္ထားတာ မဟုတ္ဘူးရယ္။ အိတ္ၾကီးထဲက အတြင္းအိတ္ေလးေတြထဲ  ၾကံုသလိုထည့္ထားတာေလး။ ကိုယ့္အိတ္ကိုကိုယ္ျပန္ၾကည့္ျပီး "ေအာ္ ..ငါတို႕ငယ္ငယ္ကသင္ရတဲ့ အ႐ူးလြယ္အိတ္ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးေနမွာ" လို႕ေတြးရင္း ဒီ တဂ္ပို႔စ္ကို ခ်စ္ခင္စြာေရးပါသည္။

ေက်းဇူး စကား

တေန႕တေန႕  My Blog - Stats ကေန ဘယ္သူေတြလာၾကည့္မလဲ။ ဘာမ်ား ေရးသြားမလဲနဲ႕ ေခ်ာင္းေခ်ာင္းၾကည့္ေနတာ ၾကာပါျပီ။
ဒီေန႕ View ၆၀ေက်ာ္တဲ့ အတြက္ဝမ္းသာအားရနဲ႕ ဒီpost ကိုေရးပါတယ္။
ဘာမွမျပည့္စုံေသးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ခဏျဖစ္ျဖစ္ လာၾကည့္တဲ့ သူေတြကို ေက်းဇူးအမ်ားၾကီး တင္ပါတယ္ရွင္။

The Beginning.

“The discipline of writing something down is the first step toward making it happen.” (Lee Lacocca)


Picture credit to lonelyplanet.com